W 1954 zatrudniony w Departamencie I Ministerstwa Spraw Zagranicznych, następnie był rzeczoznawcą w ambasadzie w Moskwie (1955–1960), starszym radcą i naczelnikiem wydziału w MSZ (1962–1964), wicekonsulem i dyrektorem Ośrodka Kultury Polskiej w ramach konsulatu generalnego w Bratysławie (1964–1968). Powrócił do centrali jako naczelnik wydziału, po czym był konsulem w ambasadzie w Waszyngtonie (1971–1973), starszym ekspertem i radcą ministra (1973–1977), I sekretarzem ambasady PRL w Ułan Bator (1977–1978), szefem wydziału w MSZ (1978–1979) oraz wicedyrektorem Protokołu Dyplomatycznego MSZ (1979–1984). Od 5 listopada 1983 do 25 sierpnia 1984 kierował tymczasowo ambasadą w Kuala Lumpur (nie został jednak zaakceptowany przez rząd Malezji). W latach 1984–1988 radca i kierownik wydziału konsularnego ambasady PRL we Włoszech. Pracował także w Urzędzie Rady Ministrów. Po 1989 pozostał pracownikiem administracji państwowej, m.in. przygotowując wizytę premiera Waldemara Pawlaka w Rzymie i Watykanie oraz jego spotkanie z Janem Pawłem II.