Zostali nimi: Jan Walter, Ferdynand Kojsiewicz, Józef Głębocki, Józef Muczkowski, Karol Kremer i Franciszek Paszkowski oraz Apolonia Kochanowska, Leonowa Bochenowska, Pelagia Russanowska, Antoniowa Holtzlowa, Teodora Czermińska i Anna Popiel. Komitet został zatwierdzony przez władze 31 maja 1847 roku, ale działalność rozpoczął wcześniej otwierając 3 maja 1846 roku pierwszą ochronkę w zakupionym domu na terenie Wesołej (nr 207). Zamieszkało tam 30 sierot, a dodatkowo opiekowano się 100 dzieci „dochodzących”. Kolejna została otwarta w wynajętym domu przy ulicy Długiej 86. Z opieki korzystało tam 65 dzieci „przychodnich”. Russanowska pełniła funkcję opiekunki przez 16 lat.
Fundacja Russanowska w 1855 roku przekazała 100 000 franków (180 000 złp) na „zakład ku wspieraniu inwalidów polskich”. Fundacja Pelagii Russanowskiej została zatwierdzona reskryptem Namiestnictwa 11 października 1874 roku. Kuratorami byli Piotr Moszyński, a potem jego syn Jerzy. Fundacja wypłacała dożywotnio wsparcie weteranom i wygasła w 1923 roku po dewaluacji papierów wartościowych w których ulokowano przekazane przez Russanowską pieniądze.
Przypisy
Kategoria:Urodzeni w 1792 Kategoria:Zmarli w 1863 Kategoria:Polscy filantropi