Koleje państwowe nazwano Chemin de Fer de l’État Libanais.

Koniec kolei libańskich przyniosła wojna domowa trwająca w latach 1975–1990.

W 1976 roku zamknięto linie: Bejrut – Damaszek oraz Rijak – Homs.

W 1976 roku do Libanu dostarczono 20 polskich lokomotyw spalinowych SU45. Wraz z lokomotywami do kraju wyjechali polscy maszyniści z rodzinami, którzy przez dwa lata szkolili libańskich kolejarzy. Lokomotywy były w użyciu w latach 1976–1997, a od tego czasu stoją nieużywane w magazynach wojskowych w Bejrucie.

W 1979 roku wstrzymano ruch pasażerski na linii Bejrut – Trypolis.

Na początku lat 80. XX w. rząd próbował przywrócić ruch na trasie kolejowej Bejrut – Sajda, lecz planów nie zrealizowano po inwazji Izraela na Liban w 1982 roku. Izraelskie naloty zniszczyły wówczas infrastrukturę kolejową w południowej części kraju.

Po zakończeniu wojny domowej, od 7 października 1991 roku przez 49 dni roboczych kursował Pociąg Pokoju pomiędzy stacjami Dora a Byblos. Był to ostatni raz, kiedy w Libanie kursował pociąg pasażerski.

Do 1997 roku kursowały pociągi towarowe z cementem z Bejrutu do Szikki.

Pojawiły się różne propozycje przywrócenia całości lub części libańskiego systemu kolejowego, ale jeszcze nie poczyniono żadnych prac nad odbudową kolei (2021).

Przypisy

Linki zewnętrzne Przewodnik po kolei w Libanie na stronie Kolej na Podróż

Kategoria:Transport w Libanie Liban