W aktach ziemskich wiskich w 1452 roku Kusz z Przytuł występuje już jako Kuss Barwik. W następnych latach zwał się Barwikowskim. Kilka lat później w aktach znajdują się już jego synowie: Piotr i Stefan, natomiast w 1462 roku pojawia się zapis o Jakubie Barwikowskim (Jacobus Barwikowski), który miał wielu synów – wśród nich Mirzona. Ten z kolei miał synów: Jana, Jałbrzyka i Andrzeja, którzy byli notowani na początku XVI wiekuAdam Boniecki, Herbarz polski, Tom 1-16 i Uzupełnienia, Warszawa, 1899-1913, t. 1, s. 124: Barwikowscy h. Bończa.. Liczni rycerscy mieszkańcy Barwika od 1469 roku zaczęli używać herbu Bończa (armis Bończe).
Na początku XVI wieku pojawia się też inna nazwa tej wsi, Barwiki JargoleHerbarz Ignacego..., s. 4.. Była to wówczas wieś zaściankowa pełna niewielkich dworów rycerskich, gdzie mieszkało wielu Barwikowskich. Spis podatkowy z 1577 roku przekazuje dane o wsi Barwiki Jargole w parafii Przytuły, która ówcześnie liczyła 8 i pół włóki ziemiŹródła Dziejowe tom XIV, Polska w XVI wieku pod względem geograficzno-statystycznym opisał A. Pawiński, tom XVI Mazowsze” Warszawa 1892, s. 359.. Zapewne w tym czasie wieś podzielona była na dwie części: Barwiki i Barwiki Jargole.