Scoparia – rodzaj roślin z rodziny babkowatych. Obejmuje 11 gatunków. Rośliny te występują w strefie międzyzwrotnikowej kontynentów amerykańskich na obszarze od południowej części Stanów Zjednoczonych do północnej Argentyny. Najbardziej zróżnicowane są w Ameryce Południowej. Jeden gatunek – S. dulcis rośnie jako introdukowany i szeroko rozprzestrzeniony w Afryce i Azji. Gatunek ten wykorzystywany jest do słodzenia wody i napojów. Niektóre gatunki są też uprawiane jako ozdobne.
W XIX wieku dla rodzaju tego proponowano polskie nazwy: miotła, miotlec i nietota.
Morfologia Pokrój Rośliny roczne, byliny i półkrzewy, o łodydze wzniesionej i obłej, zwykle silnie rozgałęzionej. Rośliny owłosione lub nagie. Liście Naprzeciwległe i okółkowe, siedzące, zwykle lancetowate i zaostrzone, często gruczołowato punktowane, całobrzegie lub ząbkowane. Kwiaty Zebrane pojedynczo lub po kilka, wyrastające z węzłów w górnej części pędów, osadzone na długich i cienkich szypułkach. Kielich jest 4- lub 5-krotny, z działkami jajowatymi do lancetowatych. Korona kwiatu biała, niemal promienista, z krótką rurką, w gardzieli mocno owłosioną, łatki cztery. Pręciki cztery, podobnej długości, wystające z rurki kwiatu, z pylnikami równoległymi lub rozchylonymi. Zalążnia kulistawa, z licznymi zalążkami.