Działania bojowe OZAL nr 7 O zmroku 4 września OZAL nr 7 wyruszył zgodnie z rozkazem dowództwa OK nr X na wschód poprzez Kielce, Opatów, Annopol. Bez styczności z nieprzyjacielem ośrodek przeprawił się przez Wisłę i skierował się w kierunku Kraśnika. Następnie przemieścił się przez Chełm Lubelski, przeprawił się przez rzekę Bug w pobliżu Dubienki i osiągnął Kamionkę Strumiłową. W związku z rozpoczęciem tworzenia przez Naczelnego Wodza „Przedmościa rumuńskiego”, 13 września otrzymał rozkaz przejścia do Kałusza. W trakcie marszu ośrodek częściowo się rozdzielił. 16 września dotarł do Kałusza. Na wieść o agresji sowieckiej 17 września, będąca na miejscu część ośrodka podjęła marsz w kierunku granicy węgierskiej. 19 września ppłk Teuchman z większością OZAL nr 7 przekroczył granicę węgierską na Przełęczy Tatarskiej. Odłączona część ośrodka 18 września złożyła broń pod Złoczowem przed wojskami sowieckimi Rozproszone plutony i grupki żołnierzy dotarły do Łucka, skąd po marszu na zachód część dołączyła do 60 Dywizji Piechoty „Kobryń”, Samodzielnej Grupy Operacyjnej „Polesie”.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Ośrodek Zapasowy Artylerii Lekkiej nr 7 · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.