Wśród wszystkich elewacji najbardziej wyróżnia się zachodnia, na której znajduje się wieża kościelna. Elewacja ta, od podmurówki aż po oczep i profilowany gzyms, jest w całości oszalowana. Gzyms oddziela poziom ścian od dachu, a poniżej widoczne są zakończenia belkowania. W przyziemiu, na osi środkowej, zlokalizowane jest wejście prowadzące do wieży i dalej do wnętrza budynku. Drzwi są dwuskrzydłowe, ramowo-płycinowe, z płycinami wypełnionymi listewkami ułożonymi w jodełkę, wyposażone w prostą listwę przymykową. Pozostałe elewacje, wykonane w technologii szkieletowej, składają się z pionowych elementów konstrukcyjnych – słupów, poziomych – rygli oraz, w przypadku elewacji południowej i północnej, skośnych zastrzałów.
Architektura wewnętrzna i wyposażenie
Salowe wnętrze otoczone jest emporami zlokalizowanymi przy ścianie zachodniej oraz częściowo przy ścianach północnej i południowej. Empory wsparte są na sześciu prostych słupach, połączonych z balkonami za pomocą mieczy. Posadzka wykonana jest z kwadratowych płytek lastrikowych.