W 1973 roku Høst zaczął zdobywać popularność dzięki lokalnym występom na żywo, lecz w jego składzie nastąpiły dwie, kolejne zmiany personalne, ponieważ Berg i Gyllensten odeszli, a zastąpili ich: Knut Ragnar Lie (perkusja) i Odda Inge Olsen (gitara), zaś miejsce tego ostatniego, po pewnym czasie zajął gitarzysta Lasse Nilsen (tuż przed pierwszym wejściem zespołu do studia nagraniowego). Jesienią 1974 roku Høst w ciągu sześciu dni nagrał swój – inspirowany brytyjskim hard rockiem, debiutancki album pt. På sterke vinger, wydany nakładem norweskiego labelu On Records. Krążek został dobrze przyjęty przez słuchaczy, lecz jeszcze przed jego wydaniem, zespół opuścili trzej muzycy, a mianowicie: Niessen, który przeszedł do grupy Bazar oraz Rønning i Lie, którzy rozpoczęli współpracę z formacją Déjà-Vu.
W 1976 roku Jahren i Bodal z towarzyszeniem nowych członków zespołu, którymi byli: Fezza Ellingsen (gitara), Halvdan Nedrejord (organy) i Willy Bendiksen (perkusja), a którzy wcześniej współtworzyli grupę St. Helena – nagrali drugi album zespołu pt. Hardt mot hardt (wyd. On Records), który w porównaniu ze swoim poprzednikiem, okazał się komercyjną porażką ze względu na fakt, iż był trudniejszy w odbiorze.