Tradycyjny chiński konfucjanizm definiuje obowiązek i cel życiowy kobiet, które ograniczają podstawowe prawa człowieka, takie jak praca, zdawanie cesarskich egzaminów (Keju), studia i równy status domowy. Inne chińskie feministki w tym czasie również podtrzymywały podobne zastrzeżenia wobec konfucjanizmu. Drugi aspekt dotyczy resygnifikacji (zmiany znaczenia/pozycji) kobiet w chińskich liberalnych kręgach feministycznych na przełomie XIX i XX wieku. Chociaż społeczeństwo i większość chińskich uczonych w tamtym czasie podnosiło kwestię wad i „zacofania” konfucjanizmu, tylko kobiety na obszarach miejskich uzyskiwały więcej praw do poprawy swojego statusu społecznego i warunków życia. Zmiana pozycji tej grupy kobiet nadal nie wyrównała różnicy we władzy między mężczyznami a kobietami. Postrzegane przez He Zhen „prawdziwe wyzwolenie” nie zostało jeszcze zrealizowane.
W artykule z 1907 roku He Zhen pod tytułem On the Question of Women’s Liberation (O kwestii wyzwolenia kobiet) wskazała na fakty dotyczące małżeństwa w Chinach i świecie zachodnim. Najpierw wspomniała, że kobiety w świecie zachodnim mają prawo do rozwodu, zdobycia wykształcenia i pozostania singielkami.