Chironius flavopictus – gatunek węża z rodziny połozowatych (Colubridae). Występuje w północno-zachodniej Ameryce Południowej oraz w Ameryce Centralnej. Prowadzi dzienny, częściowo nadrzewny tryb życia.
Systematyka Takson ten po raz pierwszy zgodnie z zasadami nazewnictwa binominalnego opisał w 1909 roku austriacki zoolog Franz Werner w Jahrbuch der Hamburgischen Wissenschaftlichen Anstalten. Autor nadał wężowi nazwę Herpetodryas carinatus var. flavopicta, a jako miejsce typowe wskazał Guayaquil w Ekwadorze. Holotyp zaginął, lektotyp „ZIMH R 00651” został wyznaczony w 1995 roku przez Dixona i współpracowników.
Etymologia Chironius: w mitologii greckiej Chiron ( Cheírōn, ) był najmądrzejszym i najbardziej cywilizowanym z centaurów. flavopictus: – „żółty”, – „malowany”.
Morfologia Jest to średniej wielkości wąż o małej głowie, której szerokość jest podobna do szerokości szyi, dużych oczach o tęczówkach jasnoszarych, szarobrązowych lub ciemnoszarych z jaśniejszym wąskim pierścieniem otaczającym czarną źrenicę. Ubarwienie tego gatunku różni się w zależności od regionu występowania. Górne części ciała od czarnych poprzez brązowe, szarobrązowe, szarozielone, oliwkowe do oliwkowozielonkawych.