Pojawiają się naczynia o zdecydowanie bardziej skomplikowanych kształtach, jak podłużne wazy o wywiniętych brzegach, dzbany z długimi szyjami. Licznie występują dwukolorowe kubki. Pojawiają się nowe motywy zdobnicze, takie jak łuska ryby, sieć rybacka. Angoba przyjmuje bardzo ciemne, czerwonawe i brunatne odcienie. ID – jest to okres zdecydowanie uboższy w zabytki niż poprzedni. Ceramika zaczyna wykazywać prototypowe cechy typowe dla późniejszej ceramiki harappańskiej, jednak różnica pomiędzy ceramiką ID a II jest zdecydowanie widoczna w kształtach naczyń, technice wytwarzania i motywach zdobniczych. W przeciwieństwie do analogicznego okresu ID w sąsiednim Nausharo, brakuje w ceramice okresu Balakot ID cech wskazujących na to, że był to okres pośredni okresem pierwszym i drugim, a okres II prawdopodobnie pojawił się z zewnątrz, a nie jest efektem ewolucji z okresu ID. Okres przejściowy – 2600 p.n.e. - 2500 p.n.e. - brak śladów bytności człowieka, Balakot jest opuszczone. Okres Balakot II – 2500/2450 p.n.e. - 1850 p.n.e. - okres przynależności do kultury harappańskiej. Górne, płytsze poziomy stanowiska archeologicznego należą do cywilizacji Indusu, podczas gdy niższe, głębsze poziomy charakteryzują się wcześniejszą, własną kulturą.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Balakot (Beludżystan) · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.