9А310 – samobieżna wyrzutnia rakiet wchodząca w skład systemu przeciwlotniczego 9K37 Buk, przeznaczona do zwalczania manewrujących celów aerodynamicznych na małych i średnich wysokościach, w warunkach przeciwdziałania radiowego. Opracowanie całego systemu było wynikiem zmian zachodzących na polu walki w latach 70. XX w., które wykazały, że dotychczas stosowane wyrzutnie rakiet nie mające na wyposażeniu własnego radaru stawały się nieprzydatne po zniszczeniu radaru baterii, z którego otrzymywały dane do prowadzenia ognia.
Historia Pojazd powstał jako modyfikacja samobieżnej wyrzutni 9A38, mającego zastosowanie w systemie przeciwlotniczym 2K12 Kub. W porównaniu z pierwowzorem planowano pełną integrację pojazdu z systemem informacyjnym obejmującym radar 9S18, stanowisko dowodzenia 9S470 i pojazd załadowczo-startowy 9A39. Na samobieżnym podwoziu gąsienicowym GM-569 zainstalowano obrotową wyrzutnię z czterema prowadnicami rakiet i zestawem sprzętu elektronicznego. Przed wyrzutnią znajdował się radar 9S35 śledzenia celu, który służył także do naprowadzania rakiet. Pojazd miał przenosić cztery rakiety co stanowiło znaczący wzrost w porównaniu z 9A38, który był uzbrojony w trzy pociski.