Wzniesienie plebanii sfinansowano z funduszy pozyskanych ze sprzedaży miastu Katowice budynku szkoły.
W 1927 roku odnowiono tynki, a w 1930 roku budynek przebudowano na pierwszym piętrze w związku z założeniem łazienki.
Po wyzwoleniu Katowic z niemieckiej okupacji w styczniu 1945 roku katowiccy ewangelicy na nabożeństwa musieli początkowo uczęszczać do znajdującej się w budynku plebanii sali konfirmacyjnej liczącej około 100 miejsc, gdyż kościół parafialny decyzją władz służył w latach 1945–1946 katolikom. Parter budynku zajął natomiast Państwowy Zakład Wydawnictw Szkolnych, który zagospodarował także piwnice na cele magazynowe. Przedsiębiorstwo to wyremontowało uszkodzony gmach, a w listopadzie 1946 roku oddało budynek parafii ewangelickiej.
2 lutego 1982 roku plebanię wraz z kościołem parafialnym wpisano do rejestru zabytków nieruchomych.
Latem 1993 roku w trakcie remontu budynku plebanii odkryto kilka starych ksiąg z XVI, XVII i XVIIII wieku, m.in. Postyllę Mikołaja Reja czy Cithara Sanctorum ks. Jerzego Trzanowskiego. Odkryto także wydaną w 1563 roku Biblię brzeską, która do Katowic trafiła najprawdopodobniej w drugiej połowie XIX wieku.