Architektonicznie reprezentuje cechy stylów historyzmu i modernizmu. Nie jest znany autor projektu. Fasada plebanii (południowa elewacja) jest zasadniczo czteroosiowa, z czego osie 2. i 3. ujęte zostały w ryzalit. Cokół obłożony został ciosami piaskowca, zwieńczony gzymsem cokołowym. Powyżej niego narożniki elewacji zostały zaakcentowane boniowanymi lizenami. Fasadę wieńczy profilowany gzyms koronujący. Na wysokości dachu ryzalitu znajduje się facjatka.
Elewacja wschodnia jest prawie symetryczna, zasadniczo trzyosiowa. Od strony północnej znajduje się cofnięty w stosunku do elewacji ryzalit z wejściem bocznym. Elewacja północna jest niesymetryczna, kształtowana schodkowo, z czego każdy z uskoków jest jednoosiowy.
Elewacja zachodnia jest niesymetryczna i artykułowana tak samo jak fasada. Po lewej stronie znajduje się trójosiowe skrzydło, a po prawej dwuosiowy, lekko cofnięty korpus. Na południe od osi 3. rozciąga się ganek wejściowy pod portykiem wspartym na kwadratowych słupach z głowicami impostowymi, a na nim taras z murowanymi słupkami balustrady z kratą o secesyjnych motywach roślinnych. W osi 5. na dachu znajduje się facjata, analogiczna jak na fasadzie.