Młoda gąsienica jest brunatna z zielonkawymi znakami na grzbiecie. Wyrośnięta gąsienica ma od 40 do 50 mm długości ciała. Ubarwienie ciała jest u niej zielone z brązową głową oraz brązowym, żółtawo obramowanym znakiem po grzbietowej stronie, najpierw szerokim, potem zwężonym, w środkowej części ciała siodłowato rozszerzonym i ku końcowi znowu zwężającym się. Na tylnym końcu odwłoka umieszczone są brunatno-żółte lub brunatno-zielone widełki. Tuż przed przepoczwarczeniem kolorystyka ciała staje się brudnobrązowa.
Ubarwienie poczwarki jest czerwonobrązowe do brunatnego, czasem z fioletowym połyskiem.
Biologia i ekologia thumb|Imago w środowisku naturalnym; widok z boku Owad ten zasiedla lasy liściaste i mieszane, zarośla, parki i zadrzewione doliny rzeczne.
Gąsienice są foliofagami żerującymi na liściach brzóz (w tym brzozy brodawkowatej), buka zwyczajnego, wierzb (w tym białej, czarniawej, dwubarwnej, iwy, kruchej, płożącej, szarej, śniadej i uszatej) oraz topól (w tym balsamicznej, białej, czarnej, Maksymowicza, osiki, Populus davidiana i Populus koreana). Najczęściej znajdowane są na niskich bukach, iwach i osikach.