13 marca w odległości 10 Mm na południowy zachód od okręt podwodny storpedował bez ostrzeżenia i zatopił zbudowany w 1892 roku brytyjski parowiec „Tweed” (1025 BRT), płynący z ładunkiem drobnicy z Newhaven do Cherbourga (w wyniku ataku śmierć poniosło siedmiu członków załogi). Następnego dnia w okolicy wyspy Wight U-Boot zatopił zbudowany w 1907 roku francuski parowiec „Venezuela” o pojemności 730 BRT, płynący ze Swansea do Rouen (zginęła cała załoga statku). 17 marca w odległości 9 Mm na południowy zachód od St Catherine’s Point UB-59 storpedował bez ostrzeżenia i zatopił zbudowany w 1874 roku uzbrojony brytyjski parowiec „South Western” (674 BRT), transportujący drobnicę na trasie Southampton – Saint-Malo (na pokładzie statku zginęły 24 osoby). Trzy dni później na południe od wyspy Wight okręt zatopił w ataku torpedowym zbudowany w 1909 roku francuski parowiec „Azemmour” o pojemności 897 BRT, płynący z Londynu do Nantes (na pozycji ).
30 września, wobec postępów alianckiej ofensywy we Flandrii, niemieckie dowództwo wydało rozkaz ewakuacji z Zeebrugge i Ostendy wszystkich zdolnych do tego okrętów.