Penicillium albidum Sopp – gatunek grzybów z klasy Eurotiomycetes. Mikroskopijne grzyby strzępkowe.

Systematyka i nazewnictwo Pozycja w klasyfikacji według Index Fungorum: Penicillium, Aspergillaceae, Eurotiales, Eurotiomycetidae, Eurotiomycetes, Pezizomycotina, Ascomycota, Fungi.

Po raz pierwszy opisał go w 1912 roku Olav Johan Sopp i nadana przez niego nazwa naukowa jest ważna.

Morfologia i fizjologia Grzyb glebowy. W Polsce wyizolowano go z ziemi, ryzosfery, korzeni, nasion i sadzonek jodły pospolitej, łupinu żółtego, żyta i modraka abisyńskiego.

Penicillium albidum dobrze rośnie na wszystkich testowanych podłożach i zazwyczaj daje optymalne miana przeciwgrzybicze w ciągu 4–8 dni. Dobre miana uzyskuje się na podłożach Czapek-Dox, Raulin-Thom i Weindling, ale nie na pepton/Lemco/glukoza; dobre miana uzyskuje się również na uproszczonym podłożu ze źródłami azotu takimi jak azotan amonu, azotan potasu i winian amonu, ale nie z siarczanem amonu. Gdy stężenie glukozy i głębokość podłoża są zróżnicowane, najlepszy wzrost na jednostkę masy cukru uzyskuje się przy niskich stężeniach cukru. Zasadniczo początkowe pH ma niewielki wpływ na wzrost kolonii.