Servando Castro (ur. 23 października 1861 w Batac, zm. 6 grudnia 1946 tamże) – filipiński duchowny chrześcijański. Początkowo ksiądz katolicki, w 1902 związał się z Niezależnym Kościołem Filipińskim. Pełnił w nim szereg funkcji, dwukrotnie tymczasowo stał na jego czele. Aktywny politycznie teologiczny konserwatysta, wymusił powrót wspólnoty do konwencjonalnych założeń doktrynalnych.
Życiorys Młodość, pochodzenie oraz posługa w Kościele katolickim Servando Castro urodził się 23 października 1861 w Batac w prowincji Ilocos Norte jako syn Celedonia Castro oraz Lucii Guatlo. Jego ojciec był tłumaczem sądowym, matka zaś wywodziła się z rodziny o chińskich korzeniach. Ukończył szkołę parafialną w rodzinnej miejscowości. Kształcił się w zakresie filozofii i teologii na manilskim Uniwersytecie Świętego Tomasza. Tam też poznał Apolinario Mabiniego, jednego z późniejszych przywódców rewolucji filipińskiej z 1896. W 1890 ukończył studia teologiczne w katolickim seminarium duchownym w Vigan. W tym samym roku przyjął święcenia kapłańskie, po czym został zatrudniony jako nauczyciel w macierzystym seminarium. Następnie skierowano go do pracy w diecezji Nowej Segowii. Posługiwał na parafiach w Batac, Paoay i Sarrat.