według wypisu z lwóweckiej „Czerwonej Księgi” ukształtowała się miejscowa taryfa celna. Sutorius, a za nim także Bergemann, przypuszczają, że była to pierwsza taryfa celna obowiązująca na całym Śląsku 1214 – wg dr A. Knoblicha, lwóweccy sukiennicy, których w mieście było bardzo wielu, rozproszyli się; część z nich udała się na południe i nad Bobrem osiedliła się w osadzie zwanej Brzezinka (Birkenau), dając tym samym początek Wleniowi. Według tej tradycji stamtąd miał również wywodzić się herb miasta Wleń 1215 – we Lwówku Śląskim miała powstać murowana komandoria joannitów 1217 – uzyskanie praw miejskich i lokowanie na prawie magdeburskim, miasto znane jest jako Lewenberc; książę śląski Henryk I Brodaty, który lokował Lwówek Śląski, nadał miastu także szereg okolicznych kopalń zwalniając je z ciężarów prawa książęcego;