Od 1908 roku przebywała na emigracji w Austrii oraz w Szwajcarii.
Jako działaczka Bundu opowiadała się za promocją języka jidysz wśród proletariatu. W 1908 roku uczestniczyła w konferencji w Czerniowcach, sprzeciwiała się propozycji utworzenia międzynarodowej żydowskiej organizacji kulturalnej przedstawionej przez Icchoka Lejba Pereca. Po konferencji pozostała w Czerniowcach, gdzie brała udział w organizacji grupy Orgnrojt.
W 1909 roku nielegalnie powróciła do Imperium Rosyjskiego, brała następnie udział w redagowaniu bundowskiego czasopisma „Di Cajt”, pisząc artykuły dotyczące kultury żydowskiej. W 1912 roku została ponownie aresztowana i zesłana na Syberię. Zbiegła następnie z zesłania, spędzając okres I wojny światowej w ukryciu. Po rewolucji lutowej powróciła do Mińska, została również wybrana do Komitetu Centralnego Bundu oraz mińskiego komitetu rewolucyjnego, była także redaktorką czasopisma „”.