Wystawiał tam w każdym sezonie letnim, aż do 1967 r., gdy wystawy zostały zamknięte przez milicję.

Po wyjeździe do Świnoujścia i wystawie w kawiarni Parkowa, razem z Naldkiem oraz Mirosławem Długoszem „Mironem” w 1969 r. założył Warszawską Grupę Malarzy Niezależnych (znaną potem jako „Niezalezni’69” – która w czasie swojego funkcjonowania kilkakrotnie zmieniała skład). W tym okresie pisał także wiersze i sztuki teatralne, inscenizowane później przez jego przyjaciół.

W 1972 r. wyjechał do Malmӧ w Szwecji, gdzie dalej tworzył i wystawiał, a także wspólnie z artystami z Galerii Backarna zainicjował powstanie polsko-szwedzkiej grupy Spirallen. W następnym roku przeniósł się do Włoch, gdzie zamieszkał na przedmieściach miasta Piza, Marina di Pisa, nad rzeką Arno. Tam przypadkowo poznał francuskiego hrabiego Regis De Miol-Flavard, który zaprosił go do swojej XIX-wiecznej posiadłości Mas de Bronzet w Beaucaire, niedaleko Arles, gdzie spędził kilka miesięcy od grudnia 1973 r. Podczas pobytu we Francji odwiedził także Paryż, a potem udał się do Niemiec (Münster). Jednak niedługo później, jeszcze w tym samym roku powrócił do Polski. Od tego czasu wystawiał zarówno w kraju, jak i za granicą, m.in.