jednocześnie do listopada 1957 pełniła w tej placówce funkcję chargé d’affaires. Następnie od 1958 do 1963 starszy radca w Ministerstwie Spraw Zagranicznych w Departamencie Terytorialnym II (Romańskim) i Departamencie Współpracy Kulturalnej i Naukowej z Zagranicą. W latach 1964–1975 profesor nadzwyczajna w Zakładzie Teorii i Historii Filmu w Instytucie Sztuki Polskiej Akademii Nauk. Zajmowała się także publicystyką, m.in. na łamach „Trybuny Ludu”. Pod koniec życia przebywała w Domu Opieki Społecznej w Henrykowie, do śmierci pozostając w szeregach PZPR. Opublikowała kilka książek o tematyce wspomnieniowej, politycznej, artystycznej.
Życie prywatne W 1922 została drugą żoną Stanisława Bobińskiego, pisarza i komunisty. Mieli razem syna Michała/Eryka, hydrobiologa (ur. 1926). Jej brat Zygmunt spędził 16 lat w łagrach, zaś siostra Helena, z zawodu fizyk, zginęła rozstrzelana przez NKWD w 1938. Jadwiga Siekierska została pochowana na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach.
Odznaczenia W 1955 odznaczona Medalem 10-lecia Polski Ludowej.
Przypisy
Bibliografia