Ustalenia synodu były pierwszymi, spisanymi prawami dla Królestwa Jerozolimskiego. Prawdopodobnie to właśnie tutaj Hugues de Payens uzyskał od króla Jerozolimy Baldwina II i patriarchy Jerozolimy Gormonda pozwolenie na założenie zakonu Templariuszy. Malcolm Barber, The Trial of the Templars (Cambridge University Press, 1978), pg. 8.
Zgromadzenie nie zostało wymienione w kronice Fulchera z Chartres, który służył na dworze Baldwina II i musiał być obecny. Spowodowane było to prawdopodobnie tym, że charakter kanonów, traktujących o przestępstwach i grzechach ludności chrześcijańskiej, przeczył obrazowi Królestwa Jerozolimskiego, przedstawionego przez Fulchera, jako chrześcijańska utopia. Wilhelm z Tyru, dołączył szczegółowy opis przebiegu wydarzeń, zaniechał jednak odnotowania jakichkolwiek kanonów, które były jego zdaniem powszechnie znane i można je było znaleźć w każdym lokalnym kościele. Prawdopodobnie jednak celowo postanowił uniknąć sugestii, że wczesne Królestwo Jerozolimskie nie było tak heroiczne, za jakie uważało je jego pokolenie.Mayer, pp. 541-542.