Mosze Rozenberg (hebr. משה רוזנברג, ur. 15 listopada 1898 w Mariupolu, zm. 11 marca 1987 w Izraelu) – ukraiński Żyd, działacz Ceirej Syjonu, Bejtaru, Brit he-Chajalu, Unii Syjonistów Rewizjonistów. Członek Hagany i dowódca Irgunu w latach 1937–1938. Był żołnierzem armii Republiki Rosyjskiej w 1917 roku oraz oficerem British Army w Palestynie i Egipcie w latach 1940–1945.
Życiorys Młodość Urodził się 15 listopada 1898 roku w Mariupolu (wówczas Imperium Rosyjskie) w rodzinie Estery i Jechezkela. Jego ojciec był kierownikiem fabryki, w której wytwarzano beczki na ropę.
Ukończył gimnazjum w Batumi, a studia na uniwersytecie w Rostowie nad Donem zakończył po pierwszym roku. Był przewodniczącym ruchu Ceirej Syjon w Batumi, członkiem jego komitetu oraz sekretarzem ruchu ds. żydowskich uchodźców. W 1917 był delegatem Ceirej Syjon na kongresie ruchu w Piotrogrodzie. W 1917 roku wstąpił do Armii Republiki Rosyjskiej i służył w niej w okresie rządów Aleksandra Kiereńskiego jako dowódca kompanii transportowej.
W 1920 roku ożenił się z pochodzącą z Batumi Sarą (z domu Doktorska), z którą miał dwóch synów: Jechezkela i Amirama.