przez samego Rozenberga.
W tym samym roku w prywatnych interesach wyjechał na Cypr, gdzie przebywał od lipca do sierpnia. W tym czasie był na bieżącą informowany o sytuacji w Palestynie, ostrzeżono go także, że poszukiwała go policja mandatowa. Z Cypru udał się do Warszawy, w której rewizjoniści przygotowywali się do światowej konferencji Bejtaru we wrześniu. Nieobecność Rozenberga w Palestynie wzmocniła jego opozycję. Zaproponowano Ze’ewowi Żabotyńskiemu, aby nowym dowódcą Irgunu został Razi’el, co zostało zaakceptowane przez przywódcę rewizjonistów. Rozenberg otrzymał list z decyzją Żabotyńskiego podczas podróży do Polski. W Warszawie zaproponowano mu inne stanowiska w organizacjach rewizjonistów, ale odmówił, a jedynym jego życzeniem był powrót do Palestyny.
Służba w British Army i lata po II wojnie światowej W 1939 roku powrócił do Palestyny. W porcie w Hajfie zatrzymany został przez policję mandatową. Po zadeklarowaniu jednak, iż nie będzie brał udziału w działaniach podziemia, został zwolniony. Okazało się, że przez cały pobyt w Polsce był śledzony przez Brytyjczyków. Po powrocie angażował się dalej w działalność w Bejtarze.
W 1940 roku, wraz z synem Jechezkelem, zaciągnął się do British Army, stacjonował w Palestynie i Egipcie.