Mitathal – wieś i stanowisko archeologiczne w północnych Indiach, w stanie Hariana. Starożytna osada protomiejska należąca do cywilizacji doliny Indusu, położona 12 kilometrów na północ od Bhiwani i 249 kilometrów od stolicy stanu Hariana, Czandigarh. Według spisu ludności Indii z 2011 r. wieś liczyła 1448 gospodarstw domowych o łącznej populacji 7434 osób, z czego 4002 stanowili mężczyźni, a 3432 kobiety .
Stanowisko archeologiczne Mitathal położone jest na równinie aluwialnej w pobliżu kanału wodnego łączącego rzeki Chautang i Jamuna, w odległości 25-30 kilometrów od wzgórz Tosham, które są bogate w skały kwarcytowe i metamorficzne .
Powierzchnia stanowiska archeologicznego w Mitathal wynosi 10 hektarów . Według starszych badań z 1969 roku składa się ono z dwóch wzgórz, nazwanych wówczas Mitathal 1 oraz 2. Wzgórze nr 1 ma wymiary 150x130 metrów oraz wysokość 5 metrów, wzgórze nr 2 zaś 300x175 metrów oraz wysokość 3 metrów.