na 2200 p.n.e.
Narender Parmar w swojej pracy naukowej twierdzi, że Mitathal było zamieszkałe zarówno we wczesnej fazie harappańskiej (kultura Sothi – Siswal, 3200-2600 p.n.e.), dojrzałej fazie harappańskiej (2600 – 1900 p.n.e.) oraz późnej fazie harappańskiej (1900 – 1300 p.n.e.).
Okres I Warstwa osadów zawierająca pozostałości osady z okresu I ma grubość około jednego metra i znajduje się tuż nad gruntem rodzimym. Występuje ceramika charakterystyczna dla późnego okresu Sothi-Siswal, a spośród sześciu typów ceramiki z Kalibanganu dominuje ceramika typu A oraz C. W bardzo niewielkiej ilości występuje również ceramika z dojrzałego okresu harappańskiego. Typ A – dobrze wypalona ceramika czerwona bez pokrycia angobą, toczona na wolnym kole garncarskim. Zdobienia w kolorze czarnym to głównie poziome pasy na szczycie bądź szyjkach naczyń. Najczęściej spotykane są wazy z wywiniętym brzegiem, słoje z szerokim otworem oraz misy z wybrzuszeniem. Typ B – gruba, dobrze wyrobiona ceramika czerwona, prążkowana na dole i angobowana na szczycie na kolor czerwony. Najczęściej występują słoje oraz wazy z prążkowanym brzegiem. Typ C – ceramika czerwona z dobrze wyrobionej gliny, o średniej grubości i z jasnoczerwoną angobą. Zdobiona w geometryczne wzory barwy czarnej.