Ewangelicki Kościół Parafialny w Sobótce (niem. Evangelische Stadtpfarrkirche in Zobten am Berge) – nieistniejący ewangelicki kościół parafialny w Sobótce (niem. Zobten bądź Zobten am Berge). Wzniesiony w 1854 roku, w celu zaspokojenia potrzeb religijnych lokalnej mniejszości protestanckiej. Uszkodzony podczas działań wojennych II wojny światowej w 1945 roku. Rozebrany pod koniec lat 40. lub na początku lat 50. XX wieku.
Historia powstania Pierwsi luteranie pojawili się na terenach wokół Ślęży najprawdopodobniej po zakończeniu I wojny śląskiej w 1742 roku, w wyniku której przyłączono Śląsk do Królestwa Prus. Do czasu wybudowania kościoła ewangelickiego w Sobótce korzystali ze świątyni ulokowanej we wsi Rogów Sobócki (niem. Rogau-Rosenau), otwartej w 1795 roku. W sierpniu 1852 władzę Sobótki wydały zgodę na budowę zboru w Sobótce. Prace budowlane rozpoczęły się maju 1853 i ukończono je już w 1854 roku. Oficjalna konsekracja kościoła miała miejsce 12 sierpnia 1854. Przybrał on formę ceglanej neogotyckiej budowli.