Barok (na podstawie źródeł) Dominujący czynnik harmoniczny: akord (głównie trójdźwięk). Główny system dźwiękowy: na początku system harmoniczny, pod koniec system równomiernie temperowany. Rodzaj harmoniki: funkcyjna. Teoretycy i opracowania: Marin Mersenne, Giovanni Battista Doni, Andreas Werckmeister, , Sébastien de Brossard, Johann Mattheson, Jean-Philippe Rameau ().
Romantyzm (na podstawie źródeł) Dominujący czynnik harmoniczny: akord. Główny system dźwiękowy: system równomiernie temperowany. Rodzaj harmoniki: funkcyjna. Teoretycy i opracowania: François Fétis (Traité complet de la théorie et de la pratique de l'harmonie), Moritz Hauptmann (Die Natur der Harmonik und der Metrik), Hermann von Helmholtz (Die Lehre von den Tonempfindungen).
Od końca XIX wieku (na podstawie źródeł) Dominujący czynnik harmoniczny: akord. Główny system dźwiękowy: system równomiernie temperowany. Rodzaj harmoniki: funkcyjna, sonorystyczna. Teoretycy i opracowania: Carl Stumpf (Tonpsychologie), Simon Sechter (Die Grundsätze der musikalischen Komposition), (Harmoniesystem in dualer Entwicklung), Hugo Riemann (Skizze einer neuen Methode der Harmonielehre), Hermann Erpf (Studien zur Harmonie- und Klangtechnik der neueren Musik),