Szkołę podchorążych rezerwy ukończył w stopniu plutonowego podchorążego w kompanii ciężkich karabinów Batalionu Podchorążych Rezerwy Piechoty Nr 5 w Łobzowie (sierpień 1931 – maj 1932), a następnie odbył praktykę w 21 pułku piechoty w Warszawie. Później ukończył Centralny Instytut Wychowania Fizycznego w Warszawie. Po ukończeniu studiów wyjechał do Krynicy, gdzie został zawodnikiem i trenerem klubu hokejowego KTH Krynica. W Mistrzostwach Polski w 1937 trenowana przez niego drużyna zdobyła zajęła trzecie miejsce. Był także cenionym organizatorem sportu w uzdrowisku. Uczestniczył w pracach Komisji Saneczkarskiej Polskiego Związku Narciarskiego. Był honorowym nauczycielem narciarstwa–instruktorem mianowanym przez PZN, sędzią okręgowym PZN oraz członkiem okręgowych komisji egzaminacyjnych dla instruktorów i dla sędziów.
Na stopień podporucznika rezerwy został mianowany ze starszeństwem z 1 stycznia 1935 i 353. lokatą w korpusie oficerów piechoty. 20 grudnia 1937 ukończył kurs ratownictwa górskiego Towarzystwa Krzewienia Narciarstwa i został kierownikiem Zimowego Górskiego Pogotowia TKN w Krynicy.