W 1920 wysłano go na kurs wojskowy do Warszawy. Po wybuchu III powstania śląskiego dowodził kuźniańską 1 kompanią 4 pułku strzelców raciborskich, z którym przeszedł cały szlak bojowy. Po ustaleniu granicy polsko-niemieckiej, włączającej Kuźnię Raciborską w obręb Niemiec wyjechał do centralnej Polski. W okresie międzywojennym służył jako zawodowy podoficer w Wojsku Polskim. W 1930 zmienił nazwisko na ChrobowskiZmiana nazwisk, "Monitor Polski", nr 103 z 5 maja 1930, s. 4. Brał udział w obronie Polski we wrześniu 1939, w trakcie której trafił do niemieckiej niewoli.
W 1945 wrócił na Śląsk i do Kuźni Raciborskiej. Tutaj został zastępcą wójta gminy, organizował struktury polskiej władzy samorządowej, uruchamiał tartak, współtworzył sieć handlowo-zaopatrzeniową w gminie. Spoczywa na cmentarzu parafialnym w swojej rodzinnej Kuźni Raciborskiej.
Odznaczony Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski
Przypisy
Kategoria:Urodzeni w 1899 Kategoria:Zmarli w XX wieku Kategoria:Polscy cieśle Kategoria:Ludzie urodzeni w Kuźni Raciborskiej Kategoria:Polacy – żołnierze Armii Cesarstwa Niemieckiego w I wojnie światowej Kategoria:Podoficerowie II Rzeczypospolitej Kategoria:Uczestnicy kampanii wrześniowej (strona polska) Kategoria:Samorządowcy terytorialni Polski Ludowej Kategoria:Członkowie Polskiej Organizacji Wojskowej Górnego Śląska Kategoria:Żołnierze 4 Raciborskiego Pułku Piechoty