Innym samobójstwem, które miało być powiązane z obrazem, było samobójstwo artysty, o którym Émile Zola pisał w 1866 roku.
Podejście Maneta do tego przedstawienia może odzwierciedlać jego nieustanne pragnienie zerwania z tradycją akademicką, w której przedstawienie samobójstwa mogłoby pasować jedynie do gatunku malarstwa historycznego – gdzie śmierć i samobójstwo byłyby umieszczone w narracji związanej z poświęceniem, idealizmem lub heroizmem. Przykłady obejmują Śmierć Sokratesa (1787), autorstwa Jacques’a-Louisa Davida, która przedstawia wybór greckiego filozofa Sokratesa, by zabić się za pomocą cykuty, zamiast udać się na wygnanie. W przypadku obrazu Maneta, nie ma jednoznacznego dowodu leżącego u podstaw dzieła, bowiem artysta nie przedstawił klarownego czasu, miejsca ani bohatera. Obraz jest po prostu skonstruowany, a nie starannie wystylizowany. To odejście od tradycji byłoby kontrowersyjne dla współczesnych widzów.
Przypisy
Linki zewnętrzne
Kategoria:Obrazy o samobójstwie Kategoria:Obrazy Édouarda Maneta Kategoria:Obrazy w kolekcji E.G. Bührlego w Zurychu