Jacek Kowalik (ur. 28 lipca 1948 w Warszawie, zm. przed 9 września 2012) – polski niepełnosprawny lekkoatleta, sześciokrotny medalista paraolimpijski.
Życiorys Syn Henryka, byłego lekkoatlety i piłkarza. W wieku 7 lat zachorował na chorobę Heinego-Medina, w wyniku której doznał porażenia lewej kończyny dolnej. Trafił do Ośrodka Rehabilitacji Inwalidów w Konstancinie, w którym rozpoczął naukę pływania – w 1967 roku zdobył złoty medal mistrzostw świata w Stoke Mandeville na dystansie 100 m stylem grzbietowym. Był kandydatem do występu na Letnich Igrzyskach Paraolimpijskich 1968, jednak ostatecznie Polska nie wzięła w nich udziału.
Zawodnik Startu Warszawa. W latach 1972–1988 był pięciokrotnym uczestnikiem igrzysk paraolimpijskich, na których startował wyłącznie w konkurencjach lekkoatletycznych w kategorii 5. Wywalczył łącznie sześć medali. Trzykrotnie stał na podium podczas igrzysk w 1984 roku – zdobył złote medale w pchnięciu kulą i rzucie oszczepem, a także brąz w rzucie dyskiem. Ponadto osiągnął dwa srebra podczas igrzysk w 1972 roku (pchnięcie kulą i rzut dyskiem) i brąz na igrzyskach w 1980 roku (pchnięcie kulą). Osiągnął również najlepszy wynik w pchnięciu kulą podczas igrzysk w Seulu, jednak został zdyskwalifikowany. Był rekordzistą świata w konkurencjach technicznych.