W listopadzie 1932 został przeniesiony do 1 pułku pancernego w Poznaniu. Wiosną 1934 został przeniesiony z 1 batalionu czołgów i samochodów pancernych w Poznaniu do Dowództwa Broni Pancernych w Warszawie. Prezydent RP nadał mu stopień majora ze starszeństwem z 1 stycznia 1936 i 12. lokatą w korpusie oficerów kawalerii. W marcu 1939 pełnił służbę w 3 batalionie pancernym w Warszawie na stanowisku I zastępcy dowódcy batalionu.
W nieznanych okolicznościach, po agresji ZSRR na Polskę (17 września 1939), dostał się do sowieckiej niewoli i został osadzony w obozie Starobielsku. Wiosną 1940 został zamordowany przez funkcjonariuszy NKWD w Charkowie i pogrzebany w Piatichatkach. Od 17 czerwca 2000 spoczywa na Cmentarzu Ofiar Totalitaryzmu w Charkowie. Figuruje na tzw. liście Gajdideja (poz. 3160).
5 października 2007 minister obrony narodowej Aleksander Szczygło mianował go pośmiertnie na stopień podpułkownikaDecyzja Nr 439/MON Ministra Obrony Narodowej z dnia 5 października 2007 w sprawie mianowania oficerów Wojska Polskiego zamordowanych w Katyniu, Charkowie i Twerze na kolejne stopnie oficerskie. Decyzja nie została ogłoszona w Dzienniku Urzędowym MON..