thumb|Rzeźba przedstawiająca Radźendrę I w świątyni w Gangaikonda Cholapuram Radźendra I (, zm. 1044) – władca z południowoindyjskiej dynastii Ćolów. Jedyny syn Radźaradźy I, zdobył rozległe doświadczenie wojskowe i administracyjne. Od 1012 współrządził państwem, od 1014 samodzielnie zasiadał na tronie. Prowadził ekspansywną politykę, kontrolując pośrednio bądź bezpośrednio część współczesnej Indonezji, Malezji, Mjanmy czy Sri Lanki. Mecenas kultury, prowadził politykę tolerancji religijnej. Od 1018 współrządził z jednym ze swoich synów. Zapisał się tak w tamilskiej, jak i szerszej indyjskiej kulturze, bywa także wykorzystywany we współczesnym dyskursie politycznym.
Życiorys Młodość oraz kariera wojskowa i administracyjna Dostępne źródła nie przekazują jednoznacznych informacji odnośnie jego daty urodzenia. Część podaje bowiem, iż późniejszy władca urodził się w 964, inne wskazują na 969, podczas gdy jeszcze inne obstają przy 971. Wiadomo natomiast, że przyszedł na świat w miesiącu Margazhi, który według tradycyjnego kalendarza tamilskiego przypada na koniec grudnia oraz początek stycznia.