Trwające równolegle czynności mobilizacyjne oddziałów dla 44 Dywizji Piechoty rez. uniemożliwiły zakończenie tworzenia oddziałów nadwyżek w pułkach piechoty. Pomimo przyspieszenia mobilizacji powszechnej w II rzucie o dwa dni, proces formowania się nadwyżek pułkowych nie dobiegł końca i nie zdołano zebrać w Łowiczu w całość OZ 26 DP. Sytuacja na froncie Armii „Łódź” wymusiła ewakuację oddziałów zbierania nadwyżek z dotychczasowych miejsc stacjonowania. Rozkazem organizacyjnym nr 1 Ministra Spraw Wojskowych gen. dyw. Tadeusza Kasprzyckiego z dnia 3 września 1939, wszelkie nadwyżki otrzymały rozkaz wymarszu z dotychczasowych miejsc stacjonowania w Łowiczu, Skierniewicach, Kutnie i z innych miejsc. Rozkazano im skoncentrować się za Wisłą na odcinku od Modlina do Dęblina, tam przystąpić do organizowania ośrodków zapasowych, w tym OZ 26 DP. Na dowódcę OZ 26 DP planowano mjr. Edmunda Kolendowskiego.
Działania bojowe Realizując rozkaz Ministra Spraw Wojskowych gen. dyw. Tadeusza Kasprzyckiego oddziały zbierania nadwyżek pułków 26 DP podjęły marsz z Kutna i Łowicza do Skierniewic. Wobec prowadzenia dalszej mobilizacji oddziałów 44 DP rez. odeszły za linię Wisły i do Warszawy oddzielnie w różnych terminach.