thumb|Grób Tadeusza Bronowskiego na cmentarzu Wojskowym na Powązkach Tadeusz Bronowski (ur. 14 grudnia 1912 we Franciszkowie, zm. 18 września 1989) – polski działacz partyjny i państwowy, kolejarz, podsekretarz stanu w Ministerstwie Komunikacji (1960–1969).
Życiorys Syn Stanisława i Marianny. W 1932 praktykant w Towarzystwie Popierania Przemysłu Ludowego w Warszawie, następnie od 1934 do 1937 robotnik i urzędnik w Warsztatach Sygnałowych PKP w Warszawie i do 1939 pracownik umysłowy Parowozowni Warszawa Zachodnia. W 1933 rozpoczął studia na Wydziale Administracji Szkoły Nauk Politycznych w Warszawie. W okresie wojny był robotnikiem i pomocnikiem maszynisty na stacji Warszawa Główna, a od grudnia 1944 do lutego 1945 robotnikiem w Oddziale Drogowym w Pruszkowie i pracownikiem umysłowym parowozowni tamże.
W 1945 wstąpił do Polskiej Partii Robotniczej, w 1948 przekształconej w Polską Zjednoczoną Partię Robotniczą. W 1945 kierował działem personalnym Urzędu Wojewódzkiego w Warszawie, następnie od 1945 do 1947 radca, starszy radca i zastępca naczelnika wydziału w Ministerstwie Komunikacji. Następnie był wicedyrektorem Dyrekcji Okręgowej Kolei Państwowych w Poznaniu (1947–1949) i dyrektorem Biura Kadr Dyrekcji Generalnej Kolei Państwowych (1949–1950).