Fort był już w tym czasie odcięty od reszty pozycji pododcinka „Południe”.
Bój w dniu 26 września Zaangażowane siły i położenie wyjściowe obu stron 26 września XIII KA przystąpił do generalnego szturmu na południowo-zachodnie dzielnice Warszawy. Z rejonu Wilanowa w kierunku na Czerniaków uderzała 46 DP.
Zadanie zdobycia fortu Dąbrowskiego otrzymał 72 pp z 46 DP. Jego dowódcą był płk Friedrich Schmidt Jako wsparcie przydzielono mu pododdziały 88 batalionu pionierów (Pionier-Bataillon 88). Niemiecki plan przewidywał, że II/72 pp wsparty przez 3. kompanię Pio.Btl. 88 będzie nacierać wzdłuż ul. Powsińskiej, uderzając frontalnie na czoło fortu. Jego zadaniem było uchwycenie mostu na fosie i otoczenie fortu od strony wschodniej. W tym samym czasie 3. kompania I/72 pp, wzmocniona plutonem ckm-ów oraz 1. plutonem z 2. kompanii Pio.Btl. 88, miała za pomocą pontonów sforsować fosę przy czole fortu. Z kolei 1. kompania I/72 pp, wsparta 3. plutonem z 2. kompanii Pio.Btl. 88, miała uderzyć na fort od strony zachodniej. W odwodzie pozostawały 2. kompania I/72 pp i 2. pluton 2. kompanii Pio.Btl. 88.