Charakterystyka Celem ochrony rezerwatowej jest „zachowanie stanowiska archeologicznego, które stanowi cmentarzysko kurhanowe datowane na okres wczesnego średniowiecza”. Ze względu na dominujący przedmiot ochrony typ obszaru chronionego określono jako kulturowy, a podtyp – zabytków, natomiast ze względu na główny typ ekosystemu typ określono jako leśny i borowy, a podtyp – lasów wyżynnych.
Cmentarzysko zostało zidentyfikowane w 1981 podczas badania Archeologicznego Zdjęcia Polski, leży ono na niewielkim wzniesieniu w środku lasu, u źródeł małego cieku wodnego uchodzącego do Żółkiewki. W 1983 z inicjatywy Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków w Chełmie przeprowadzono badania trzech kopców i ich zawartości. W zespole grobów potwierdzono w nim występowanie 54 zorientowanych w osi wschód–zachód kurhanów o okrągłym i owalnym obrysie oraz średnicy 6–14 m i wysokości 0,4–1,5 m. Datowane jest ono na VII–IX wiek, w grobowcach odnaleziono fragmenty ceramiki, przepalone kości, węgle drzewne, polepę, narzędzia czy drewniane konstrukcje.