W lutym 1955 dołączył do składu The Modern Jazz Quartetu, zastępując Kenny’ego Clarke’a. Był członkiem kwartetu przez niemal trzydzieści trzy lata. Koncertował z nim na całym świecie aż do zakończenia działalności grupy w 1974. Grał w niej jeszcze podczas okazjonalnych występów w latach 90. Pracując w MJQ, występował gościnne w małych zespołach prowadzonych przez trębacza Cheta Bakera oraz saksofonistów „Cannonballa” Adderley’a, Paula Desmonda i Jimmy’ego Heatha, brata kontrabasisty z kwartetu. Pojawiał się także w studiach dźwiękowych, nagrywając płyty z wieloma wykonawcami, m.in. wokalistą Van Morrisonem oraz kolegami z MJQ – Johnem Lewisem i Miltem Jacksonem, realizującymi indywidualne projekty fonograficzne.

Od 1974 do 1981 pracował m.in. z formacją Soprano Summit, pianistą Tommym Flanaganem oraz Bennym Goodmanem, grając w Carnegie Hall na jubileuszowym koncercie z okazji 40. rocznicy pierwszego występu „Króla Swingu” w tej sali. Miał także stały angaż w klubie gitarzysty Eddiego Condona.

Nigdy nie nagrał żadnej płyty jako lider. Natomiast sporo uwagi poświęcał brzmieniu i rozbudowie swojego zestawu perkusyjnego. Stopniowo wzbogacił go o kotły, bells (małe talerze), triangel, bell tree (dzwonki orkiestrowe) oraz darbukę (bęben kielichowy).