Adolf Panczakiewicz (ur. 10 czerwca 1885 w Nowym Targu, zm. 16 maja 1958 w Krakowie) – major saperów Wojska Polskiego, działacz niepodległościowy, kawaler Orderu Virtuti Militari.
Życiorys Urodził się 10 czerwca 1885 w Nowym Targu, ówczesnym mieście powiatowym Królestwa Galicji i Lodomerii, w rodzinie Leona i Marii z Pawluśkiewiczów. Szkołę średnią ukończył w Krakowie, a w 1914 studia w c. k. Szkole Politechnicznej we Lwowie. W czerwcu tego roku został członkiem Polskich Drużyn Strzeleckich.
6 sierpnia 1914 wstąpił do Legionów Polskich. Walczył w szeregach 5 pułku piechoty. W maju 1915, w stopniu sierżanta, był podoficerem rachunkowym w II batalionie tego pułku. 1 stycznia 1917 został mianowany chorążym. Po kryzysie przysięgowym (lipiec 1917) został wcielony do armii austro-węgierskiej.