Białokury (niem. Baldekow) – wieś sołecka w północno-zachodniej Polsce, położona w województwie zachodniopomorskim, w powiecie kołobrzeskim, w gminie Siemyśl.
Według danych z 31 grudnia 2013 r. Białokury miały 276 mieszkańców.
Położenie Miejscowość leży na Równinie Gryfickiej ok. 21 km na południe od Kołobrzegu przy drodze powiatowej Rościęcino – Rzesznikowo.
Historia Pierwsze wzmianki o Bialcur pochodzą z 1224 r., gdy księżna pomorska Anastazja, powołując do życia klasztor norbertanek w Białobokach koło Trzebiatowa przekazała im we władanie m.in. Białokury. Źródła z 1264 r. mówią o istnieniu w miejscowości działów własnościowych rodziny von Manteuffel i klasztoru w Białobokach. Później miejscowość znalazła się w rękach kapituły kołobrzeskiej. Po sekularyzacji dóbr kościelnych wieś trafiła w ręce Manteuffelów. W 1594 r. Białokury wchodziły w skład parafii ewangelickiej w Gorawinie. W 1628 r. wieś należy do Manteuffelów z Drozdowa. Po pokoju westfalskim i podziale księstwa pomorskiego wieś wchodziła w skład Brandenburgii, potem Prus i Niemiec. W XVIII w. Białokury są podzielone pomiędzy rodziny von Kamecke i Manteuffelów, później często zmieniały właścicieli. Przed 1945 r. Białokury wchodziły w skład okręgu (Amt), jak i parafii ewangelickiej Gorawino. Od 1945 r. w granicach Polski.