Hammurabi był twórcą zbioru praw, tzw. kodeksu Hammurabiego znanego z inskrypcji wyrytej na diorytowej steli, odkrytej w 1902 roku podczas wykopalisk w Suzie, starożytnej stolicy Elamu. Kodeks obejmował 282 artykuły dotyczące wymiaru sprawiedliwości: wykroczeń przeciwko własności, ziemi i zabudowaniom, kupców i agentów handlowych, kobiet, małżeństwa, własności rodzinnej i dziedziczenia, pobicia i uszkodzenia ciała, rolnictwa, najmu, własności i sprzedaży niewolników. Został sporządzony w tzw. dialekcie starobabilońskim.
Podczas swego panowania Hammurabi wyniósł kult babilońskiego boga Marduka do rangi religii państwowej.
Zobacz też lista królów babilońskich
Przypisy
Bibliografia H.W.F. Saggs: Civilization Before Greece And Rome, Yale University Press 1989, . Chester G. Starr: A History Of The Ancient World, Oxford University Press 1999, . Marek Stępień, Kodeks Hammurabiego, Wydawnictwo ALFA, Warszawa 2000, s. 19–34.
Linki zewnętrzne lista „nazw rocznych” Hammurabiego na stronie Cuneiform Digital Library Initiative (CDLI)
Kategoria:Królowie Babilonu