W okresie zaboru pruskiego w XIX w. nastąpił bardzo znaczny rozwój demograficzny i gospodarczy osady. W 1851 uruchomiono linię kolejową Krzyż-Piła-Bydgoszcz. Rozbudowano port rzeczny na Noteci. Wskutek pruskiej kolonizacji w okresie tym ludność niemiecka stanowiła ponad połowę mieszkańców. Niemcy wznieśli w Białośliwiu dwie świątynie. Pierwsza z nich przeznaczona dla wiernych kościoła luterańskiego była małą szachulcową budowlą otoczoną cmentarzem z dominującym pomnikiem Marcina Lutra. Drugą, większą w stylu neogotyckim przeznaczoną dla wiernych kościoła ewangelicko-unijnego zaczęto wznosić w 1857. Oba te kościoły nie zachowały się do dziś.
W 1921, czyli już w wolnej Polsce Białośliwie zamieszkiwało 2016 mieszkańców z czego 1302 katolików. W 1923 Prymas Polski kard. Edmund Dalbor utworzył parafię rzymskokatolicką w Białośliwiu. Projekt nowego kościoła poświęconego w listopadzie 1929 wykonał architekt Kazimierz Ulatowski.
W latach 1954–1972 wieś należała i była siedzibą władz gromady Białośliwie.