Po odzyskaniu niepodległości w 1919 przeniósł się do Warszawy i pracował w Ministerstwie Robót Publicznych jako radca. W latach 1919–1921 był na Politechnice Warszawskiej jako zastępca profesora. W 1920 został mianowany profesorem zwyczajnym inżynierii leśnej i geodezji na Wydziale Leśnym w Szkole Głównej Gospodarstwa Wiejskiego w Warszawie. W latach 1921–1924 był dziekanem Wydziału Leśnego w SGGW.
Był autorem około 30 prac związanych z żelbetem, które były publikowane w Czasopiśmie Technicznym. W 1913 we Lwowie wydał podręcznik „Budownictwo betonowe” i w Warszawie dla potrzeb SGGW skrypt „Geodezja”.
W małżeństwie z Oktawią z Kowalewskich nie miał dzieci. Zmarł 11 lipca 1926 w Warszawie.
Bibliografia
Kategoria:Urodzeni w 1878 Kategoria:Absolwenci gimnazjów we Lwowie Kategoria:Absolwenci i studenci Szkoły Politechnicznej we Lwowie Kategoria:Nauczyciele akademiccy Politechniki Lwowskiej Kategoria:Absolwenci École nationale des ponts et chaussées Kategoria:Polscy inżynierowie budownictwa Kategoria:Polacy – żołnierze Cesarskiej i Królewskiej Armii w I wojnie światowej Kategoria:Urzędnicy Ministerstwa Robót Publicznych Kategoria:Nauczyciele akademiccy Politechniki Warszawskiej Kategoria:Nauczyciele akademiccy Szkoły Głównej Gospodarstwa Wiejskiego Kategoria:Polscy autorzy podręczników szkolnych Kategoria:Polscy geodeci Kategoria:Zmarli w 1926