Konstrukcja Kadłub stalowy, nitowany z blach o grubości 5 mm. Statek ma smukły, mierzący zaledwie 3,3 m szerokości kadłub (3,0 m na wręgach), co jest wymuszone jego pierwotnym przeznaczeniem – operowaniem wzdłuż Kanału Elbląskiego, co wymagało m.in. niewielkiego zanurzenia oraz małej masy i wymiarów jednostek, przemieszczanych systemem pochylni na szynach, oraz wąskiego kadłuba, mieszczącego się w śluzach Kanału Elbląskiego. Długość pierwotnie 26,49 m, zmieniała się po kolejnych remontach – w 1912 r. wynosiła 26,42 m, w 1945 r. – 26,20 m, a od 1952 r. – 26,50 m. Zanurzenie cały czas wynosiło 0,6 m.
Początkowo napędzany dwucylindrową pionową maszyną parową podwójnego rozprężania pochodzącą z zakładów Schichaua w Elblągu. Średnica cylindrów wynosiła 160 i 280 mm, skok 215 mm, moc 50 kM przy 250 obr./min. Maszynę zmieniono na 60-konny silnik Diesla marki Henschel (najprawdopodobniej w 1959Artykuł mówi o montażu silnika Diesla Škody, równocześnie stwierdzając, że ten podarowało przedsiębiorstwo Mostostal dopiero w 1964 roku.). Trzecim silnikiem, od 1964, jest czterocylindrowy Diesel Škoda 4L110 o mocy 60 KM.