Geologia Podłoże geologiczne wyspy formują głównie skały osadowe, reprezentowane przez piaskowce i łupki, których geneza datowana jest na epokę eocenu. Istotnym elementem budowy geologicznej są również osady teras morskich, powstałe w plejstocenie. Ich obecność stanowi dowód na to, że w okresie plejstocenu obszar ten znajdował się pod poziomem morza, ulegając całkowitemu zalaniu Geomorfologię zachodniej części wyspy charakteryzują rozległe pokrywy czerwonobrązowych osadów eolicznych (pochodzenia wietrznego), akumulowanych we wczesnej fazie holocenu. W niektórych rejonach miąższość tych osadów przekracza 10 metrów. Na południowo-wschodnim krańcu wyspy stwierdzono występowanie niewielkich intruzji skał wulkanicznych, z dominującym udziałem andezytu.
Surowiec skalny, z którego rdzenni mieszkańcy wyspy San Nicolas wytwarzali narzędzia, był zdeterminowany lokalną geologią i ograniczał się zasadniczo do skał metamorficznych. Wśród nich dominowały skały metawulkaniczne, w tym odmiany porfirowe, oraz skały metasedymentarne, reprezentowane głównie przez kwarcyty. Skały metawulkaniczne występowały w postaci otoczaków inkorporowanych w strukturę zlepieńców oraz mułowców zawierających otoczaki.