Apofiza falloidalna jest zakrzywiona i na szczycie zaostrzona.
Ekologia i występowanie Przedstawiciele rodzaju zamieszkują krainę neotropikalną. Wszystkie gatunki są endemitami północno-wschodniej Brazylii. Zasiedlają półpustynne formacje o wykształconej porze suchej i deszczowej.
Taksonomia Rodzaj ten wprowadzony został w 1968 roku przez na łamach „Revista de Agricultura (Piracicaba)”. Gatunkiem typowym została opisana w tej samej publikacji P. silvai, którą w 2015 roku Antonio Agudelo i Julio Rivera zsynonimizowali z Metriomantis planicephala. W 1995 roku P.S. Terra zsynonimizował Photiomantis z . W 1999 roku Francesco Lombardo utworzył dla Metriomantis planicephala nowy rodzaj Rheniella, nazwany na cześć autora opisów gatunku – . Nazwa ta okazała się jednak młodszym homonimem, w związku z czym w 2008 roku niezależnie zaproponował zastąpienie jej nazwą Lombardoa, a i zaproponowali zastąpienie jej nazwą Colombiella. W 1982 roku Piza opisał gatunek i rodzaj Margaromantis margaritaria. W 2010 roku Rivera zsynonimizował ów gatunek z Metriomantis planicephala, tworząc kombinację Margaromantis planicephala, czyniąc Rheniella, Lombardoa i Colombiella synonimami Margaromantis.