Ostatnie lata życia Po śmierci matki w 1838 r. Prek kupił wieś Sielec za 24,5 tysiąca złotych reńskich, gdzie w 1843 r. wybudował dworek, w którym osiadł na stałe. Pomimo długów rodzinnych pozwolił sobie na wyjazd do Rzymu. Kłopoty finansowe ciągnące się za jego rodziną przez laty pokonał dopiero w 1854 r. dzięki odszkodowaniu wprowadzonemu przez rząd za straty poniesione wskutek uwłaczania chłopów.
Ostatnie lata spędził w swoim domostwie, skupiając się na pomocy najbiedniejszym, mimo własnych problemów finansowych. Finansował naukę oraz książki dla dzieci chcących pogłębiać wiedzę. W 1863 r. zachorował na tyfus, na który zmarł 12 września 1863 r. w swoim dworku. 15 września został pochowany na cmentarzu w Sędziszowie Małopolskim. Cały dobytek zapisał bratankowi Tadeuszowi Prekowi, sam bowiem nie miał potomstwa.
W 1950 r. został patronem szkoły podstawowej w Sielcu mieszczącej się w jego dawnej rezydencji.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Polscy malarze XIX wieku Kategoria:Polscy autorzy pamiętników i dzienników Kategoria:Ludzie urodzeni w Nozdrzcu Kategoria:Urodzeni w 1801 Kategoria:Zmarli w 1863