Świadkiem na ich ślubie był Restituto Javier.
De Jesus szybko stała się integralną częścią Katipunanu. Tydzień po swych katolickich zaślubinach podczas specjalnej ceremonii ponownie wyszła za mąż, tym razem wiążąc się z Bonifaciem zgodnie z rytualną tradycją Katipunanu. Otrzymała wówczas imię Lakambini, oznaczające muzę. Częściowo odzwierciedlało ono zresztą jej rolę w organizacji. Cieszyła się bowiem w niej dużym szacunkiem, była uznawana za przykład oddania i lojalności. By lepiej wykonywać swe konspiracyjne obowiązki nauczyła się jeździć konno a także posługiwać się bronią palną. Wspólnie z Benitą Rodriguez Javier uszyła pierwszą flagę Katipunanu. Skutecznie chroniła też dokumenty organizacji przed przechwyceniem przez władze kolonialne.
Po wybuchu rewolucji z 1896 towarzyszyła mężowi w Balintawak, następnie zaś udała się z nim w góry. Rozdzielili się następnie w Balarze, by po raz kolejny spotkać się dopiero w Naic w prowincji Cavite. Po śmierci Bonifacia z rąk żołnierzy generała Emilio Aguinaldo w 1897 przez jakiś czas regularnie zmieniała miejsce pobytu. W końcu osiadła w Pasig, gdzie spotkała Julio Nakpila, dawnego sekretarza swego zmarłego małżonka oraz kompozytora pieśni Katipunanu.